شاهزاده میخواست بره با پسر همسایه بازی کنه، گفتم: "نمیشه باباش خونه است."

میگه: "پس چرا بابای من نیست؟"

موندم چی بگم!!!

بساط ترشی رو پهن کردم، حالا می بینم سرکه انگورم بسی بسیار کم است.

عاشق اینم ماکارونی درست کنم، یه بشقاب بذارم جلوی شازده پسر، بشینه به خوردن و منم نگاش کنم.

در راستای ناکام ماندن ترشی انداختنمان، ترشی لبو انداختیم (آن هم قالب زده)، البته با چشم بستن بر روی زیر سوال بودن سرکه سفید!!

الان کمی احساس سبکی می کنم. این که بین همه کارهای نصفه امروزم یکی به سرانجام رسید، خوشحالم می کنه.

بسی راحت بود

از اون شباییه که دلم میخواد تا صبح بیدار باشم

بالاخره دندونمو کشیدم. بعد گفته دهنتو آب نگیر تا فردا صبح. بعد من الان به شدددددددددت تشنمه

همیشه برام سوال بود اگه دندون عقل به درد بخوره چرا می کشنش؟ اگه به درد نمی خوره، چرا هست؟ شماها می دونید؟!!

ترشیمان را با سرکه سیب انداختم.

حالا در حال خالی کردن شیشه ها برای ریختن ترشیم.

یعنی اند برنامه ریزی بود این ترشی درست کردنم.

میخوام گل کلمای اضافه رو شور کنم، کسی بلده راهنمایی کنه؟!!

جالبیش اینه من بعد شازده پسر اصلا میلم به ترشی نمیره، لبو که اصلا و ابدا دوست ندارم، شورم نمی خورم!!!

تازش می خواستم فقط یه شیشه درست کنم این همه شد.

یعنی کاملا واضحه اولین بارم بوده

امروز شاهزادمون قراره با مهدشون برن شهربازی.

بعد قرنی خواستیم یه کتاب برای خودمون بخریم، کلا نیست و نابود شده.

هر جا کتاب فروشی می بینم ازشون می پرسم ولی تا حالا نداشتن، حتی مشهد هم پرسیدم.

حتی تر بی خیال عدم علاقم به خرید اینترنتی شدم، ولی اونجا هم موجود نبود.

اصلا دلم نمی خواد مجبور به خریدش از فیدیبو شم.

شام کوکو سبزی درست کردم به نیت این که به فردا ناهارمونم برسه. الان شک دارم به شام همسر هم برسه.

کاش می شد بدون گفتن شنید

کاش مردها گوش شنوای بهتری بودن

خدا دندون درد رو نصیب هیچ کس نکنه، اگرم کرد دکتر سالم روزیش کنه.

من نمی دونم چرا هر جا میرم دکتراش یه مشکلی دارن نمی تونن دندون عقل ما رو بکشن!

وااااااااااای خدا!

کتاب "برتری خفیف" رو از دیجی کالا سفارش دادم.

کتاب رسید و شازده پسر ما را از خواب انداخت!!

برتری خفیف

جف السون

نشر ققنوس

هر دفعه با کالسکه از خونه بیرون میرم، فقط به یاد همشهری های ویلچرنشین می افتم که چه رفت و آمد سختی دارن در این پیاده روهای ناهموار و همشهری های بی مراعات.

یه نماز هست که امام صادق ^{علیه السلام} فرمودن که اگه تو طول روز خونده شه به نیت والدینه و اگه شب خونده شه به نیت فرزندان. خیلی راحته سعی کنید بخونید. خودشون فرمودن من هر شب این نمازو برای بچه هام میخونم.

دو رکعت، رکعت اول بعد از حمد سوره قدر، رکعت دوم سوره کوثر

انگار سلسله مریضی های شازده پسر تمومی نداره!!

از دیشب دوباره تب کرده. بردمش دکتر، گفت اگه تا جمعه خوب نشد شنبه بیار ببینمش.

باز خدا رو شکر همشون سرماخوردگیه فقط، الحمدلله رب العالمین

هیچ وقت نتونستم قلمبه سلمبه حرف بزنم یا بنویسم. همیشه از ساده ترین کلمات استفاده کردم. حالا دارم یه کتاب می خونم که مطالب رو با لحنی ادبی و به نظرم ثقیل بیان می کنه. خیلی زیبا نوشته ولی به نظرم خیلی ساده تر هم می شد بیانشون کرد. حیف که کلی مطلب ناب داره که من جای دیگه ای سراغی ندارم ازشون وگرنه عمرا انقدر به خودم سختی میدادم.

چند تا کتاب دیگه هم در نوبت دارم که از این دستن و به خاطر همین سختی نوشتاریشون هی خوندنشون رو عقب میندازم

از هفته پیش که سرمو حجامت کردم این سوال مثل خوره افتاده به جونم که "این حجامت سر چه فرقی با قمه زدن داره که اینقدر جو منفی بر علیهش هست؟"

این سوال اصلا و ابدا به معنی تایید قمه زنی نیست فقط یه سواله.

بعدشم کاری به جنبه تقلیدیش ندارم. که معتقدم اگه مرجع آدم چیزی رو تایید یا نفی کرد باید بی چون و چرا پذیرفت.